20-11-2006

De derde etappe: “ La La Pa ”

Op 26 oktober, nadat we zo’n 12 dagen in Lagos hadden gelegen , gingen we eindelijk onze reis vervolgen. De berichten waren redelijk voor de korte -, en minder gunstig voor de lange termijn. Wij besloten dan ook maar om de eerste dag met wat mindere weersverwachting genoegen te nemen. Dit om voor de weersverslechtering over te zijn. Nou dat hebben we wel weer geweten. Tot Lagos aan toe hadden we grotendeels tegen wind . En de eerste dag na Lagos belandden we weer in dat type weer met golven tegen van wel 4 tot 5 meter hoog. Je vraagt je dan even af: is het wel leuk om straks mogelijk zo’n  3 weken te varen onder soortgelijke condities. Gelukkig was de dag daarna alles perfect en hebben we eindelijk het echte passaatzeilen kunnen testen, fantastisch. Tot aan Las Palmas is het verder goed verlopen. Wel wat dagen met weinig wind. 

Na Lagos hebben we vier eilanden bezocht . Allen vulkanisch , maar toch heel verschillend. De vulkanische eilanden hebben hoofdzakelijk zwart zand . Ze laten op sommige plaatsen geel zand uit de Sahara over komen , om toch een mooi geel strand te hebben . Porto Santo heeft als enige van deze eilanden groepen van nature geel strand . Voor ons heel gewoon, maar voor hen de trots. Verder was Porto Santo indrukwekkend rotsig en weinig groen. Madeira daar in tegen is volledig  groen en wordt ook wel bloemeneiland genoemd. Het heeft vele wandelroutes en bijzondere tuinen, met kanaries. Zo goed als alles van over de hele wereld aan planten en bomen, kunnen ze hier laten groeien. Madeira betekent hout; toepasselijke naam. Madeira, zo zagen wij het, is een eiland voor wandelaars,.
Leuk om zo twee heel verschillende eilanden bij elkaar te bezoeken. De één rotsig, kaal met veel geel strand en de andere veel groen met zwart strand. Beiden hadden  indrukwekkende vulkanische  bergpunten .
Van de Madeira groep gingen we door naar de Canaries. Eerst Tenerife, wat mij gelijk weer aan de vliegtuigramp deed denken .
Tenerife heeft de hoogste berg van Spanje. Het eiland is ook vulkanisch, ruig en kaal, met een beetje groen. De laatste vulkaan was begin 1900. De lava stroom is nog steeds zichtbaar in een zeer ruige en grillige omgeving. Zeker heel indrukwekkend en ongewoon voor onze begrippen. Verder vonden we het eiland niet zo veel hebben .
Van Tenerife door naar Gran Canaria, weer weinig wind en we hebben gezwommen in water van 4 km diep en zo helder als een zwembad. Einde 3de etappe. Hier starten we met de A.R.C.
Gran Canaria zegt men, heeft voor ieder wat wils. Het heeft de alle vier seizoenen tegelijk op een dag. Winter in de bergen, zomer in het zuiden en de herfst en de lente in het noorden. Ook Gran Canaria heeft prachtige tuinen met mooie gekleurde vogels .
We zitten zo zachtjes aan aardig in het ritme. Genieten volop van de zon en alles om ons heen en leven naar de grote oversteek toe.

Zijn in de voorgaande en deze etappe ook veel tijd op land  besteed, de komende etappe zal met name op het water plaatsvinden.
De route planning geeft aan “ non stop “ zo’n 2850 zeemijlen, bijna 5300 km.

De TWIST, de bemanning en vooral Joop (onze stuurautomaat) zijn goed getest en hebben het uitstekend gedaan. De kuiptent is weg geborgen en de bimini is paraat.

De ARC en het voorbereiden op de oversteek, betekend veel informatie bijeenkomsten, de laatste aanpassingen aan de boten, bevoorraden,  gelijkgestemden ontmoeten en ook de nodige gezelligheid. Op 26 November vertrekt de gehele ARC vloot, 250 boten van groot (30 meter) tot klein (30 voet) en in totaal zo’n 1200 man naar st Lucia op de Carrieb.