16-01-2007

De vierde etappe: ARC

De vierde etappe was de A.R.C. (Atlantic Rally for Cruisers)
Woensdag 15 nov., nadat we 1 nacht in de baai van las Palmas hadden gelegen, hebben we aangemeerd in de haven van Las Palmas en hebben we ons bij de A.R.C. organisatie aangemeld.
Anderhalve week zijn we ontspannen en gezellig bezig geweest met het verkennen van Cran Canaria en het voorbereiden van de grote Atlantische oversteek.
Er waren seminars, party’s en speciale bijeenkomsten o.a. double handed workshop en aansluitend diner. Leuk om zo internationaal met gelijkgestemden bezig te zijn. Het werd meer en meer een grote A.R.C. familie.

Zondag 26 november was het dan zover. De A.R.C. start. Eerst de racers, zo’n 30, daarna de rest en dat waren er zo ongeveer 205. Het was een prachtige start en wij lagen goed in positie, aan de hoge kant en vrij voorin het veld. Bij aankomst hoorden we, dat  het een grappig gezicht was om onze Twist voorin tussen al die grote jachten te zien.
Zo’n 2 uur na de start hebben we ons twistle-tuig opgezet en die is blijven staan tot 2 uur voor de finish.
Vele van de deelnemers hebben zelfs (met toenemende verbazing) onze route gevolgd. Om te bepalen hoe ze ervoor stonden hebben er een fors aantal boten naast hun eigen positie en die van even grote schepen voor de gein de positie van de kleinste (de TWIST) ingeplot en tot de “schrik” van velen bleek dat  we voor hun bleven.
De tocht was zeer snel . We hebben over de 2850 mijl gemiddeld zo’n 6,5 knoop gevaren. Ruim boven onze rompsnelheid. Ons record staat nu op 11,3 knoop.
In het begin van de eerste week was er veel wind, maar we konden wel onder vol Twisle –tuig varen. De tweede helft nam de wind af en moesten we het met 4 knopen snelheid doen.
De tweede week was pittig. We moesten (fors) reven en ondanks het reven bereikten we het record van 11,3 knopen. Windkracht 6/7 was normaal en af en toe zelf 8. Bij maanlicht surfend over de golven. Een vreselijke hoop herrie (het lijkt wel dat je binnen in de Twist leeft alsof in de klankkast van een gitaar), soms wel spannend: maar fantastisch zeilen. Bij vlagen voel je de Twist op turbosnelheid komen en dan raast ie er over. Het geeft een gevoel alsof je in een raceauto zit. Voor een squal, flinke regenbui, trekt de wind enorm aan en daarna kan het even windstil zijn. We hadden een ideale  temperatuur. Gelukkig niet te heet.
In de derde week, nadat we een heerlijke zeildag hadden. We lagen mooi op koers. Hadden die dag een douche genomen uit onze waterzak. Het was zo ongeveer 7 uur in de avond. We begonnen al meer en meer aan de finish te denken. Kwam er opeens, nadat we al dagen niets meer over de marifoon gehoord hadden een may day relay  van een man over boord situatie. We zaten er zo’n 25 mijl  van af. Wel 5 uur varen, maar toch: Het is eigenlijk wel de zeemansplicht om te gaan helpen in zo’n situatie. De man heeft zo’n  4 uur in het water doorgebracht, waarvan 3 uur in het donker. Wat waren we blij toen we, nog 5 mijl  te gaan naar die bewuste plek, over de marifoon hoorden, dat hij weer aan boord was. Wij konden verder geen noodzakelijke hulp meer bieden. In overleg met andere boten hebben wij onze koers naar St Lucia weer hervat. Later hoorden we dat dezelfde man de volgende dag weer van boord sprong. Hij had zijn medicijnen niet genomen en raakte daardoor in een  psychose.
Wij hebben de tocht zeer goed gerealiseerd. Zonder  schade aan de boot of de bemanning . Er waren vele boten met schade. 2x mast over boord, gebroken verstagingen,  spinnakers en andere zeilen. Twee boten  zijn op zee achtergebleven. Een met een gebroken roer en een boot waarvan de schipper een black out kreeg en z’n bemanning was niet instaat om de boot verder te zeilen. Triest maar waar. Andere boten hebben deze bemanningen opgepikt. Ook is er een boot bij een vluchtelingen boot gebleven, totdat de Kustwacht kwam en deze oppikte. Dat was nog in de buurt van Las Palmas.
Het zijn weken van alleen maar zee, maar er gebeurd zo toch van alles.
We hebben ook genoten van een heerlijke vis. Na het uitwerpen van de hengel was het binnen een kwartier raak. Een Kingfish van wel 65 cm lang..
We hebben onderweg heel veel vliegende vissen gezien, echt grappig. Ze vliegen best ver en soms belandt er een aan boord. Vogels en dolfijnen waren zelden te zien.
De dagen gingen snel en waren kort. Ruim 12 uur van de 24 was het donker. Wij hielden als het donker was om beurten wacht van 3 uur .
Elke dag 12.00 uur UTC computeren en via de Iridium communiceren. Dat was voor ons een happy hour . Anne had dan de berichtjes door gestuurd en van de A.R.C. kregen we de posities door van alle boten, de weersverwachting en bijzondere berichten. Zo bleven we op de hoogte met wat er allemaal  met de andere boten gebeurd .
Uiteraard hadden we genoeg tijd om te lezen . Maar voor je het in de gaten had, was het al weer donker. Ook  s’ nachts  bleef de temperatuur aangenaam.

Na 18 dagen en 12 uur  en 20 minuten zijn we op donderdag 14 December om 21.20 uur lokale tijd in St . Lucia aangekomen.
Fantastisch, we vielen van de ene in de andere verrassing. Eerst ineens in het donker  de fotograaf, die maakte foto’s van alle boten bij de finish. En even later kwam ons een dingy tegemoet, die ons bij naam groette . Het bleek een Nederlander te zijn (Piet) die al jaren in de Carrieb charterd en ook een van der Stadt heeft. Hij had ons helemaal gevolgd op de website. Wij dachten eerst  dat het de havenmeester was.
Aankomend  bij de steiger stonden daar vele mensen ons op te wachten. Onder gejuich en geklap hebben we aangelegd. Er was via de luidsprekers in de haven omgeroepen dat de TWIST , de kleinste deelnemer binnen kwam. Geweldig zo’n binnenkomst.

Bij de eind uitslag bleek ook dat we een zeer snelle tijd gerealiseerd hebben en dat we naast de winnaar in onze categorie we ook bij de ander categorieën zeer goed gescoord hebben.
We kregen ook de meeste prijzen bij de : “ Pricegiving” .
Ook in St. Lucia was het weer gezellig en hebben we met het andere ARC bootjesvolk onze ervaringen kunnen uitwisselen’

De ARC is voor ons een zeer leuke ervaring geweest en het samen met gelijkgestemden uit zo’n 28 landen deze oversteek voor te bereiden en te beleven is iets dat we een ieder kunnen aanbevelen die de Atlantische Oceaan wil oversteken.

De TWIST, het Twistle tuig de bemanning en vooral Joop (onze stuurautomaat) hebben het uitstekend gedaan. De bemanning heeft het goed naar zijn zin gehad en we gaan nu verder de Carrieb bekijken.

Eea is al goed gestart met uitnodigingen en feestjes van het lokale Heineken management, een aantal trips in het binnenland  en de deelname aan de St. Lucia Christmas regatta.