26-02-2007

Reisverslag van Abelina en Wim

Om eens te zien hoe het Anton en Truus vergaat zijn we op zondag 11 Februari naar St. Maarten gevlogen.
De ontvangst was prima want we werden in het hotel in Philipsburg  opgewacht door de 2 gebruinde zeelui.
Na een bezoekje aan hun boot aan de andere kant van de baai werd de avond afgesloten met een etentje op een terras bij de haven.

Op bovenstaande foto lezen Anton en Truus de met de hand geschreven felicitaie van Anton’s 91 jarige moeder.

 

De maandag hebben we besteed aan het verkennen en wennen aan Philipsburg en de bijbehorende temeperatuur en tempo. Prachtige blauwe zee en lucht, hagelwitte stranden , vriendelijke mensen en koel-groene Heineken.
Maandagavond hadden we afgesproken en tijdens het eten hebben we de week ingedeeld.
Dinsdagmorgen met een 1 $ busje naar de haven in Simpson Bay om aan boord te gaan. Simpson Bay is de grootste van de 8 havens van St.Maarten en daar liggen echt grote boten, sommige met een helicopter op het achterdek. De zeiltocht naar het noord-westen van het eiland ging via de brug bij Marigot, het franse deel van het eiland. Het was prachtig zeilweer.
Onderstaande foto laat zien dat zeilen niet moeilijk is, ik kan het zelfs.

 

Rond de middag zijn we voor anker gegaan in de baai van de Grand Case. Dit franse dorpje is het “Restaurant” van het Caribisch gebied en de lunch in de Fish Pot was dan ook fantastisch. De dag is verder doorgebracht met snorkelen.
’s avonds heeft de scheepskok een Turf&Surf maaltijd aan boord gemaakt, een combinatie van vis en vlees en het smaakte uitstekend. Omdat het Mardi Gras (Vette Dinsdag) was - het franse carnaval-  hebben we de optocht in het dorpje meegemaakt. Vervoer van de boot naar het strand en weer terug gebeurde met kano’s hetgeen opzich al een ervaring was, temeer omdat voor het eerst 2 personen per kano vervoerd werden.

 

Anton was niet te beroerd om in de haven nog even een zeester op te duiken

 
Woendagmorgen ging het richting Oyster Pond, een haven aan de oostzijde van het eiland. Na 2 ankerplaatsen bij de mooie eilandjes Tintamarre en Ilet Pinel liepen we de haven binnen.

 

Zomaar een strand onderweg
 

Donderdag gingen Abelina en Truus met een taxi naar ons hotel in Philipsburg terwijl Anton en ik  zeilend langs andere scheepjes de baai voor het hotel opzochten.

 
Na de toch wel vermoeiende tocht was het goed toeven in het zwembad
 
met een flesje aangelengd water
 

In de tussentijd hebben de dames zicht vemaakt in de “Suzuki”

 
Tegen de avond hebben we de boot weer naar de haven gevaren.
 

Om wat afwisseling in het zeil programma te hebben hebben we Donderdag Saba bezocht. De tocht ging per ferryboot, de afstand is 50 km.

 

Saba is niet veel meer dan een grote rots. Deze rots kan beklommen worden via een pad met 1064 treden. Warm en zwaar maar wel mooi. De top van Mount Scenery is het hoogste punt van het Koninkrijk der Nederlanden, 877 meter. Het laaste stukje gaat via een touw.

 
De avond werd is stijl afgesloten met een etentje bij de haven
 

Zaterdag was een rustdag, d.w.z. we zijn met een auto St. Maarten rondgereden. Als je doorrijdt kan het in 1.5 uur, we hebben er wat langer over gedaan.
Er zijn veel mooie baaien.

We hadden het niet verwacht maar er zijn ook koeien op St. Maarten.

 

Na op zondag de foto’s (zo’n 750!) uitgwisseld te hebben zijn we terug gevlogen en we kunnen terugzien op een onvergetelijke reis.